บทที่ 272 ปกป้องแล้วจะเป็นอะไรไป

บทที่ 272 ปกป้องแล้วจะเป็นอะไรไป?

พวกจวงโม่โจวออกเดินทางมาเกือบ 1 เดือนแล้ว แคว้นต้าโจวมีทะเลสาบกับทะเลมากมาย การเดินทางทางเรือรวดเร็วยิ่ง ดังนั้นพวกเขาจึงเลือกใช้เส้นทางทะเล

ตอนนี้พวกเขาออกจากเขตจิ่งโจวมานานแล้ว เข้าสู่ทะเลในเขตจงโจวแล้ว แต่ยังห่างไกลจากน่านน้ำของเมืองหลวง

“เฮ้อ นั่งเรือโดยไม่มีอาเซี่ยอยู่ข้างกาย ข้าไม่ค่อยชินเลย”

ป๋อหวยจู่มองอาหารที่คนเรือยกมาให้แล้วถอนหายใจ สั่งให้คนนำขนมที่เว่ยเซี่ยทำมา โดยเฉพาะตีนไก่ดองพริก จากนั้นก็หยิบขึ้นมากินชิ้นหนึ่งทันที

เขาอดทอดถอนใจไม่ได้อีกว่า “อาหารที่อาเซี่ยทำยังถูกปากข้าที่สุด”

จวงโม่โจวฟังแล้วมือที่ถือตะเกียบชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อมองอาหารบนโต๊ะก็อดนึกถึงเว่ยเซี่ยไม่ได้