กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 271 ร่องรอยของวันวานที่ยังคงอยู่
เถ้าแก่ฟังแล้วชะงักไปก่อน จากนั้นจึงครุ่นคิดตามคำพูดนี้อย่างละเอียด ดวงตาพลันเป็นประกาย มองคุณหนูเว่ยด้วยแววชื่นชม
คำพูดนี้มีเหตุผลยิ่งนัก! มองผิวเผิน ร้านขนมหวานที่ซื้อมาแล้วไม่เปิดกิจการย่อมขาดทุน ทว่าจัดการตามแผนของสาวน้อยเว่ยเช่นนี้ แล้วจะไม่ทำเงินได้อย่างไรเล่า?
คุณหนูเว่ยฉลาดสมคำร่ำลือ ทั้งยังรู้จักคว้าโอกาสทางการค้า!
“เช่นนั้นข้าจะไปบอกคนของร้านหนังสือกับสำนักหนังสือพิมพ์เดี๋ยวนี้ ว่าร้านขนมหวานทั้งสองร้านเป็นของพวกเรา ใครชอบกินขนมหวานก็ไปหยิบที่ร้านได้เลย”
“ส่วนขนมที่จะมอบให้ลูกค้า พวกเราก็ต้องคิดวิธีแจกให้ดึงดูดพวกเขาที่สุดด้วย”