บทที่ 266 กลับมาถึงป้อมหน้าประตูเมืองอีกครั้ง

บทที่ 266 กลับมาถึงป้อมหน้าประตูเมืองอีกครั้ง

ทุกคนอิ่มเอมกับชุนปิ่งแสนอร่อยแล้วก็เริ่มเก็บข้าวของ หลี่ซื่อกับเว่ยชุนเริ่มจัดเสื้อผ้า ส่วนคุณชายรองเว่ยกับเว่ยพีจัดหนังสือของพวกเขา

พี่ใหญ่เว่ยกับเว่ยต้าหลางตรวจดูอาหารและเก็บให้เรียบร้อย ส่วนเว่ยเซี่ยไปกล่าวลาอู๋จื่ออี๋ก่อน แต่ไม่กี่วันหลังจากนี้พวกนางก็จะได้พบกันที่เมืองเยวี่ยเฉิง

ดังนั้นเว่ยเซี่ยจึงคุยเพียงไม่กี่คำ แล้วลงไปกล่าวลาท่านไป๋รอง

“ทุกครั้งที่ต้องแยกจากกัน ชวนให้รู้สึกเศร้าใจไม่น้อย” ท่านไป๋รองชอบเว่ยเซี่ยจากใจจริง เด็กสาวตัวน้อยผู้นี้ทำอาหารอร่อยให้กินตั้งมากมาย

ได้อยู่กับนางแล้วรู้สึกว่าชีวิตช่างสมบูรณ์ขึ้นมาก

อีกทั้งนางยังช่วยเขาไว้ไม่น้อย

“คราวนี้แยกกันแล้ว ไม่รู้ว่าเมื่อใดจะได้พบกันอีก”