กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 224 นี่ก็ถือว่าลำเอียงรักแล้ว
เว่ยเซี่ยยืนรอคุณชายรองเว่ยกับหลี่ชีอี้อยู่ด้านนอก เพราะด้านหลังบ้านของเหยียนเซวียนเป็นทะเลสาบที่มีน้ำแข็งหนาจับตัวอยู่ทั่วผืน
เจาะน้ำแข็งลงไปก็จับปลาได้ คุณชายรองเว่ยกับหลี่ชีอี้จึงไปจับปลากัน
เมื่อรู้ว่าซื่อจื่อมา พวกเขาทั้งสองก็รีบหิ้วตะกร้าไม้ไผ่กลับมาอย่างเร่งร้อน
เห็นเว่ยเซี่ยยืนรออยู่ตรงประตู พวกเขาก็ประหลาดใจอยู่บ้าง คุณชายรองเว่ยรีบวิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปถาม
“อาเซี่ย เหตุใดมายืนอยู่หน้าประตู ซื่อจื่อเล่า?”
เว่ยเซี่ยมองตะกร้าไม้ไผ่ของพวกเขา เห็นว่าจับปลาได้จริง ๆ ก็ยินดีมาก พอได้ยินคำถาม นางก็เดินเข้าไปข้างในพลางยิ้มตอบ