บทที่ 223 ต้องพุ่งเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดข้าให้ได้

บทที่ 223 ต้องพุ่งเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดข้าให้ได้

เมื่อเห็นความกังวลในแววตาของเว่ยเซี่ย จวงโม่โจวก็ส่ายหน้าแล้วกล่าวยิ้ม ๆ ว่า “บาดแผลของข้าไม่เป็นไร น้องสาวอาเซี่ยอย่ากังวลไปเลย”

กล่าวจบ เขาก็นึกถึงเรื่องที่อ๋องจวงส่งคนมาลอบสังหารเว่ยเซี่ย จึงรีบถามต่อว่า “คราวก่อนที่ถูกลอบสังหาร น้องสาวอาเซี่ยบาดเจ็บหรือไม่?”

“ไม่เจ้าค่ะ” เว่ยเซี่ยเห็นว่ามืออีกข้างของจวงโม่โจวขยับไม่สะดวก ก็รู้ว่าบาดแผลคงไม่ตื้น แต่เข้าใจว่าเขาพูดเพียงผ่าน ๆ เพราะไม่อยากให้นางเป็นห่วง

ครั้นเห็นเขามีสีหน้ารู้สึกผิด นางก็รีบยิ้มกล่าวว่า “ซื่อจื่อก็อย่ากังวลไปเลย ข้าไม่ได้บาดเจ็บเจ้าค่ะ”