กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 213 จะกลัวได้อย่างไร
แต่เหยียนเซวียนปกป้องนางไว้ในอ้อมแขน นางจึงมองไม่เห็นสถานการณ์ภายนอก ทว่าหูของนางไวมาก แม้จะอุดหูด้วยจุกสำลี ก็ยังพอได้ยินเสียงอยู่บ้าง
แต่ทั้งหมดเป็นเสียงร้องโหยหวน เห็นได้ชัดว่าฝ่ายตรงข้ามกำลังเผชิญความเจ็บปวดเพียงใด
เว่ยเซี่ยคลายมือจากกระเป๋า เมื่อรู้ว่ามีเหยียนเซวียนอยู่ นางก็ไม่จำเป็นต้องลงมือเอง แต่กลับแปลกใจที่เขายืนนิ่งไม่ขยับ ทว่าทำให้อีกฝ่ายร้องโหยหวนได้
พลันนางก็นึกขึ้นได้ว่าเหยียนเซวียนเชี่ยวชาญการแพทย์ ทั้งยังถนัดใช้พิษ
เช่นนั้นเหยียนเซวียนคงใช้พิษแล้ว
เป็นไปตามที่เว่ยเซี่ยคิด เหยียนเซวียนใช้พิษจริง ๆ ตอนที่คนกลุ่มนี้ยกดาบฟันเข้ามา เขาก็โปรยพิษใส่พวกมันไปแล้ว