กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 212 สอนเจ้าคิดบัญชี
เว่ยเซี่ยพลันดีใจ มองเหยียนเซวียนด้วยดวงตาที่กะพริบปริบ ๆ ก่อนจะวางขนมเปี๊ยะลูกแพร์ในมือลง แล้วกระโดดไปหาเหยียนเซวียนเพื่อเอ่ยถาม
“พี่เหยียน จริงหรือ? พี่เหยียนจะสอนข้าดูสมุดบัญชีและเล่นลูกคิดหรือ?”
“อืม อาเซี่ยน้องสาวอยากเรียนหรือไม่?”
“อยากเรียน!”
เหยียนเซวียนเห็นท่าทางดีใจเหลือเกินของเว่ยเซี่ย ก็อดยิ้มไม่ได้ เขามองนางแล้วกล่าวว่า “เช่นนั้นพออาเซี่ยน้องสาวมีเวลา ข้าจะสอนเจ้าเล่นลูกคิด จดบัญชี และดูสมุดบัญชี”
“ดี!”
เว่ยเซี่ยยิ้มจนหางตาโค้ง แต่เมื่อนึกได้ว่าเหยียนเซวียนมาผิงเฉิงเพื่อจัดการธุรกิจ นางเองก็จะยุ่งมากในช่วงสองสามวันนี้ จึงหันไปมองเขาแล้วพูดว่า