กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 176 ชื่ออยู่ในใจ
เว่ยเซี่ยเดินตามคุณชายรองเว่ยไปยังโถงข้างเพื่อทำโคมสวรรค์อีกดวง แต่เมื่อเห็นเว่ยเซี่ยซื้อผ้าไหมที่แพงที่สุด คุณชายรองเว่ยก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ทว่าไม่ได้พูดอะไร เพียงยิ้มแล้วช่วยนางทำจนเสร็จ
แต่เมื่อเห็นเว่ยเซี่ยวาดเป็นภาพการ์ตูน คุณชายรองเว่ยก็ชะงักไปก่อน จากนั้นจึงถามอย่างวิถีต่างลัทธิว่า “อาเซี่ย เจ้ากำลังวาดปลาหลีให้ใคร เหตุใดไม่เขียนชื่อกำกับไว้?”
“ฮี่ ๆ ๆ—”
เว่ยเซี่ยจับพู่กันวาดปลาหลี ดวงตาโค้งเป็นรอยยิ้ม นางเพียงยิ้มไม่ตอบ แล้วกะพริบตาครั้งหนึ่ง กล่าวอย่างมีเลศนัยว่า “พี่ชายคนรอง เดี๋ยวก็รู้เอง”
“พี่ชายคนรอง พวกเราออกไปลอยโคมสวรรค์กันเถิด”