บทที่ 175 เหตุใดจึงมีคนอวยพรนาง

บทที่ 175 เหตุใดจึงมีคนอวยพรนาง

เว่ยเซี่ยเห็นพวกเขานั่งยอง ๆ อยู่บนขั้นบันได หอบหายใจเสียงดัง ก็อดยิ้มไม่ได้ นางมีเรี่ยวแรงดีเพราะฝึกมวยทุกวันและได้ออกกำลังกาย

มิฉะนั้น หากนางซึ่งยังเป็นเด็กต้องพบอันตรายขึ้นมา อย่างน้อยก็ยังพอรับมือกับศัตรูได้สักหลายกระบวนท่า

“คุณชายรองก็ด้วย พวกท่านพี่น้องปีนเขาเก่งเกินไปแล้วกระมัง!”

หลินฉีมองคุณชายรองเว่ย เห็นว่าเขาไม่หอบเลยสักนิด จึงอดเอ่ยชมไม่ได้ “แถมอาเซี่ยยังเป็นเด็กอยู่แท้ ๆ เรี่ยวแรงกลับดีกว่าพวกเราเสียอีก”

คุณชายรองเว่ยเห็นพวกเขาพูดไปหอบไป ก็รีบค้นถุงน้ำจากเป้แล้วยื่นให้ พลางยิ้มกล่าวว่า “ข้ากับอาเซี่ยต้องฝึกมวยชุดหนึ่งทุกเช้า ตกกลางคืนก็ผูกถุงทรายแล้ววิ่งในลานบ้าน คงเป็นเพราะอย่างนี้ เรี่ยวแรงถึงได้ดี”