กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 170 ผูกหมั้นหมายกันแต่เยาว์วัย
เว่ยเซี่ยพยักหน้ารับคำ รีบขึ้นเตียงนอน ในผ้าห่มมีถุงประคบร้อนอยู่จึงอุ่นสบายเป็นอย่างยิ่ง
แม้วันนี้จะเป็นวันกินสำรับคืนสิ้นปี แต่นางได้รู้จักผู้คนมากมาย ทั้งยังพูดคุยกับญาติ ๆ จนเหนื่อยไม่น้อย
เพิ่งเอนตัวลงได้ไม่นานก็นอนหลับสนิท วันรุ่งขึ้นหลี่ซื่อเข้ามาเรียกถึงได้ตื่น
“อาเซี่ย พวกเราต้องลุกแล้ว กินมื้อเช้าก่อน จากนั้นค่อยไปบ้านท่านปู่”
“ได้”
เว่ยเซี่ยลุกขึ้นทั้งที่ยังงัวเงีย หาวพลางบิดขี้เกียจ สวมเสื้อผ้าที่หลี่ซื่อเลือกไว้ให้เมื่อวาน แล้วเกล้าผมเป็นจุกสองข้าง คาดสายผมสีแดง
แดงสดทั้งตัว มองแล้วราวกับตุ๊กตาปีใหม่ น่ารักเป็นสิริมงคลยิ่งนัก