กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 164 เอาเปรียบสะใภ้
เว่ยเซี่ยเห็นป้าเถียนจู่ ๆ ก็มองมาที่ตน มือที่กำลังถือขาหมูอยู่ก็ชะงัก นี่ไม่ใช่การคุยเรื่องหมั้นหมายให้พี่ใหญ่หรอกหรือ?
แล้วมองนางทำไม?
“หนูอาเซี่ยปีนี้อายุเจ็ดขวบแล้วกระมัง?”
“อืม”
“ได้ยินว่าหนูอาเซี่ยยังอ่านหนังสือออกด้วยหรือ?”
“ข้าเรียนกับพี่ชายคนรองมาบ้าง”
เมื่อได้ยินชื่อคุณชายรองเว่ย ป้าเถียนก็ยิ้มกว้างกว่าเดิม คุณชายรองเว่ยผู้นี้มีอนาคตจริง ๆ สอบเข้าได้ถึงสำนักศึกษาหงหู อีกทั้งกำลังจะเข้าสอบการสอบคัดบัณฑิตขั้นต้นแล้ว
ต่อไปย่อมได้มั่งมีศรีสุขแน่!
หากเอ้อร์หลางร่ำรวยขึ้นมา ต้าหลางย่อมได้อานิสงส์ไปด้วย บุตรสาวของนางแต่งเข้าไปก็จะได้มีชีวิตดี ๆ