กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 163 เว่ยต้าหลางมีคนทาบทาม
เว่ยเซี่ยกับเอ้อร์ฮวาและซานฮวาพูดคุยหัวเราะกันอยู่ ส่วนท่านยายหยางกับคนอื่น ๆ กำลังวุ่นอยู่ในครัว เตรียมสำรับคืนสิ้นปี
ญาติ ๆ ทยอยมาถึงกันแล้ว พอได้ยินเสียงพ่อเฒ่าเว่ย เว่ยเซี่ยก็ยิ้มพลางเดินออกไปทันที และเห็นพวกท่านมาถึงกันจริง ๆ
“ท่านปู่”
“อาเซี่ย”
พ่อเฒ่าเว่ยกับคนอื่น ๆ เห็นเว่ยเซี่ยก็ยิ้มพลางเดินเข้ามาหา ก่อนหน้านี้ระหว่างทางพวกเขายังเป็นห่วงเว่ยเซี่ยอยู่เลย
ตอนนี้เห็นเว่ยเซี่ยยืนอยู่ตรงหน้าอย่างปลอดภัยดี พวกเขาก็วางใจ
“ท่านแม่ยังนึกว่าเจ้าจะมาถึงทีหลังเสียอีก ซื่อจื่อส่งเจ้ามาเร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”
“อืม ซื่อจื่อรู้ว่าข้ามากินสำรับคืนสิ้นปีที่บ้านท่านปู่เป็นครั้งแรก จึงตั้งใจส่งข้ามาแต่เนิ่น ๆ”