กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 161 วาสนาไม่บางเบา
เมื่อเอ่ยถึงเว่ยเซี่ย ทุกคนก็พากันยิ้ม พวกเขาไม่ได้เจอนางมาหลายวันแล้ว แต่น่าเสียดายที่ป้อมหน้าประตูเมืองของพวกเขาอยู่ไม่ใกล้เมืองผิงเฉิงนัก
พวกเขาจึงทำเหมือนหลี่ชีอี้ ไปเมืองผิงเฉิงเพื่อหาเว่ยเซี่ยไม่ได้
เหยียนเซวียนฟังแล้วชะงักด้วยความประหลาดใจ ก่อนยิ้มให้หลี่ชีอี้แล้วพยักหน้าว่า “ได้ ข้าน่าจะออกจากเมืองไหลเยว่ไปเมืองผิงเฉิงได้ราววันที่ 4 อย่างช้าที่สุดก็คงไปวันที่ 5”
“เจ้าคงออกจากป้อมหน้าประตูเมืองไปอำเภอหลงตั้งแต่วันที่ 3 เดือนอ้ายแล้วกระมัง?”
เมื่อเห็นเหยียนเซวียนตอบตกลง หลี่ชีอี้ก็ยินดีขึ้นมาทันที เขาไปหาคุณชายรองเว่ยคนเดียวก็ไม่ค่อยเหมาะ หากมีคนร่วมทางด้วยก็ดีไม่น้อย