บทที่ 160 ทุกคนต่างคิดถึงนาง

บทที่ 160 ทุกคนต่างคิดถึงนาง

จวงโม่โจวฟังแล้วขมวดคิ้วทันที เขามองเว่ยเซี่ยที่ยิ้มอย่างเบิกบาน ในใจพลันรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง

ที่น้องสาวอาเซี่ยลังเล ก็มีเหยียนเซวียนเป็นเหตุผลด้วยกระมัง?

แต่เห็นนางยิ้มอย่างมีความสุขเช่นนั้น เขาก็ไม่รู้จะพูดอะไร

ชุยฮ่าวจือก็ขมวดคิ้วเช่นกัน หากคุณชายรองเว่ยไปสำนักศึกษาชิงเฟิง เช่นนั้นเว่ยเซี่ยก็คงได้พบเหยียนเซวียนบ่อย ๆ แล้วน้องชายลูกพี่ลูกน้องของเขาจะยังมีโอกาสอะไรเล่า?

แต่ในเมื่อคุณชายรองเว่ยได้รับความชื่นชมจากท่านอาสาม การสอบคัดบัณฑิตขั้นต้นย่อมไม่ยากสำหรับคุณชายรองเว่ย

ดังนั้นเรื่องที่เว่ยเซี่ยจะไปเมืองไหลเยว่ก็คงแน่นอนแล้ว

อย่างไรก็ตาม น้องชายลูกพี่ลูกน้องของเขายังเด็ก ชอบตอนนี้ พอโตขึ้นก็คงลืมไปเอง