บทที่ 133 มีความสุขสักหน่อยก็พอ

บทที่ 133 มีความสุขสักหน่อยก็พอ

แค่คิดว่าซื่อจื่อจะพานางไปขุดเหมือง เว่ยเซี่ยก็ตื่นเต้นยินดีจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ แต่การขุดเหมืองไม่ใช่ความถนัดของนาง ชาติก่อนนางเคยติดตามผู้อื่นไปสำรวจแหล่งแร่ จึงพอรู้อยู่บ้าง

แต่หากขุดพบแร่ขึ้นมาจริง ๆ เล่า?

นั่นมันแร่เชียวนะ หมายถึงทรัพย์สมบัติมหาศาล ใครเล่าจะไม่ชอบ?

ทว่าเว่ยเซี่ยรู้จักประมาณตน ต่อให้ขุดพบแร่ขึ้นมาจริง ๆ แร่ทั้งหมดก็เป็นของซื่อจื่อ เพราะการขุดเหมืองสิ้นเปลืองทรัพย์สินเงินทองอย่างยิ่ง ซึ่งนางไม่มีทั้งสองอย่าง แต่ซื่อจื่อมี

แต่หากได้เห็นแร่กองใหญ่ต่อหน้าต่อตา อย่างน้อยก็ได้ชื่นชมให้เต็มตา