กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 132 นางอยากทำเหมือง
เมื่อเห็นดวงตากลมดำของเด็กหญิงตัวน้อยกลอกไปมาเป็นประกาย จวงโม่โจวก็รู้ว่านางกำลังครุ่นคิด จึงไม่รบกวน เขากินส้มที่เหลือทีละกลีบจนหมด แล้วจึงได้ยินเสียงใสของเว่ยเซี่ยดังขึ้น
“ถ้าอยู่ในผิงเฉิง ตอนนี้ข้ายังไม่มีธุรกิจอื่นที่อยากทำ เพราะธุรกิจที่ร่วมมือกับนายท่านรองโม่ทำกำไรได้มากอยู่แล้ว”
“อ้อ?”
จวงโม่โจวฟังแล้วก็ยิ้ม หันไปถามเว่ยเซี่ยว่า “ถ้าไม่ได้อยู่ในผิงเฉิง น้องสาวเว่ยอยากทำธุรกิจอะไรอีก?”
ผิงเฉิงเป็นเมืองเล็ก ธุรกิจที่ทำได้มีจำกัด อีกทั้งนางคงไม่อยู่ที่ผิงเฉิงนาน หากทำธุรกิจอื่นแล้วนางไม่ได้คอยดูแลเอง จะวางใจได้อย่างไร