บทที่ 63 เรียกข้าว่าท่านย่าทวดเถิด

บทที่ 63 เรียกข้าว่าท่านย่าทวดเถิด

เห็นเหยียนเซวียนเข้าไปแล้ว เว่ยเซี่ยก็ไม่ได้ส่งเสียงเรียกเขา ได้ยินเพียงเถ้าแก่กล่าวกลอนคู่อีกบท “ฤดูใบไม้ผลิอ่านหนังสือ ฤดูใบไม้ร่วงอ่านหนังสือ ฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วงอ่านหนังสือ อ่านฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง”

นางยื่นปากน้อย ๆ มองเว่ยเหล่าซื่อ เห็นเขาคล้ายจะได้คำตอบแล้ว จึงเงยหน้ามองคุณชายรองเว่ย เห็นเขาครุ่นคิดอยู่ไม่กี่วินาทีก็ได้คำตอบเช่นกัน นางเม้มปากยิ้ม

คราวนี้นางก็เข้าไปกินเนื้อได้แล้ว!

ขณะที่กำลังดีใจ คุณชายรองเว่ยก็พลันย่อตัวลงมองนาง แล้วยื่นมืออุ้มนางขึ้นพลางยิ้มกล่าวว่า “อาเซี่ยยิ้มมีความสุขเช่นนี้ คิดคำตอบได้แล้วหรือ”