บทที่ 34 พบหมาป่าในหุบเขาลึก

บทที่ 34 พบหมาป่าในหุบเขาลึก

หลี่เยว่ลองชิมคำหนึ่ง น้ำพะโล้ที่เคลือบหมูแดงหั่นชิ้นอร่อยจนเขาแทบอยากร้องไห้ เหตุใดหมูพะโล้จึงอร่อยได้ถึงเพียงนี้ หอมยิ่งนัก!

กินไปคำหนึ่งแล้ว เขาก็จ้องเนื้อพะโล้หอมฉุยในชามของคุณชายรองเว่ยตาไม่กะพริบ อยากเอาน่องไก่ในชามของตนแลกกับหมูแดง จนคุณชายรองเว่ยทั้งหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก แต่ก็ยังแบ่งให้เขาอีก 5 ชิ้น

หลี่เยว่รีบยื่นน่องไก่ชิ้นโตให้คุณชายรองเว่ย แล้วกินหมูแดงของคุณชายรองเว่ยอย่างเอร็ดอร่อย เหตุใดเขาจึงไม่มีน้องสาวที่ทำอาหารเป็นบ้างนะ

ช่างน่าอิจฉาเสียจริง

คนที่นั่งข้างพวกเขากำลังกินน่องไก่ แต่พอเห็นหมูแดงพะโล้หอมฉุยในชามของคุณชายรองเว่ย ก็พลันรู้สึกว่าน่องไก่ไม่หอมอร่อยอีกต่อไป

น้ำพะโล้นี่หอมยิ่งนัก!