กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 26 ดีอย่างไรเล่า
เมื่อเห็นเว่ยเซี่ยยิ้มอย่างมีความสุข เหยียนเซวียนก็ชอบรอยยิ้มของนางเช่นกัน ราวกับมันช่วยปัดเป่าความกลัดกลุ้มของผู้คนได้ ยากนักที่จะไม่พลอยยินดีไปด้วย
แต่เมื่อเห็นว่าฟ้าเริ่มมืดแล้ว และรู้ว่าพวกเขายังต้องกลับหมู่บ้านตระกูลเว่ย เหยียนเซวียนก็ไม่รั้งพวกเขาไว้ แล้วเอ่ยลาจากกัน
เว่ยเซี่ยกลับถามขึ้นว่า “พี่เหยียน สำนักศึกษาชิงเฟิงเปิดเรียนเมื่อไรหรือเจ้าคะ?”
เหยียนเซวียนชะงักไปอย่างประหลาดใจเล็กน้อยที่เว่ยเซี่ยถามเช่นนี้ แต่ก็ยังตอบตามจริงว่า “วันหยุดของสำนักศึกษาไม่นาน มีแค่หนึ่งเดือน อีกประมาณสี่ห้าวันข้าก็จะกลับสำนักศึกษาชิงเฟิงแล้ว”
“ดีเจ้าค่ะ!”
ดีหรือ? ดีอย่างไรเล่า?