กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 12 ให้ขนมข้าอีกแล้ว
แม้นายท่านรองโม่จะเห็นแก่หน้าเหยียนเซวียน ลดค่ารักษาของเว่ยเซี่ยกับคนอื่น ๆ ให้เหลือแปดส่วนจากราคาเดิม แต่คิดรวมแล้วก็ยังแพง แค่ค่าตรวจรักษาก็ใช้เงินตำลึงไปสามตำลึง
เว่ยต้าหลางต้องใช้ยาทั้งทาและกินเพื่อพักฟื้นก่อน รอให้อาการดีขึ้นแล้วถึงจะขูดกระดูก ค่ายาเป็นเงินตำลึงสี่ตำลึง
คุณชายรองเว่ยกับอีกสองคนต้องกินยาเพื่อพักฟื้นอาการบาดเจ็บภายใน ซึ่งล้วนเป็นยาราคาไม่ถูก ทั้งสามคนจ่ายเงินตำลึงไปเจ็ดตำลึง
รักษาอาการป่วยครั้งนี้ รวมทั้งหมดใช้เงินตำลึงไปสิบสี่ตำลึง นี่เท่ากับค่าใช้จ่ายของพวกเขาสองสามปี!
เพราะเหตุนี้ ครอบครัวยิ่งยากจนก็ยิ่งไม่กล้าป่วย การรักษาเป็นอภิสิทธิ์ของคนมีเงิน