เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 333 ผู้พลีมรรคา: เทพตกสวรรค์
เส้นทางบนเขายากลำบาก ต้นไม้ปกคลุมมิด แต่กวนซานกลับไม่เอาไฟฉายมาด้วยซ้ำ เขาวิ่งฝ่าป่าไปตลอดทาง
เขาคอยจับความสั่นไหวที่เล็ดลอดอยู่ในอากาศ แล้วตามมันเข้าไปในส่วนลึก
ลมพัดกรูเข้ามาจากทุกสารทิศ พัดพากลิ่นอายที่กระสับกระส่ายมาด้วย รอบข้างยิ่งคุ้นเคยขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งความสั่นไหวนั้นหยุดลง
กวนซานก็หยุดลงเช่นกัน
เขาเงยตามองไปข้างหน้า รูม่านตาหดวูบอย่างรุนแรงภายใต้ความมืดยามค่ำคืน
สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขา แท้จริงก็คือจุดที่กวนอู๋ว่างจุดไฟ
แสงจันทร์บางเบาส่องไม่ทะลุความมืดบนผืนดิน กลางลานรกร้าง เงาคนพิการไม่สมบูรณ์ร่างหนึ่งกำลังยืนตัวเอียง ๆ ในมือถือตะเกียงดวงเล็กดวงหนึ่ง สาดแสงให้เห็นใบหน้าอันน่าสะพรึงของเขา
เมื่อเทียบกับไม่กี่วันก่อน เหวินตัวยิ่งไม่เหมือนคนเข้าไปอีก
ใบหน้าของเขาบวมเป่งและผิดรูป ใบหน้าคนเหล่านั้นกำลังแย่งชิงอาณาเขตปกครองกันไม่หยุด และต่อสู้กันอยู่บนใบหน้าของเขา