กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 332 ผู้พลีมรรคา: มาแล้ว
รถราวกับลูกศรที่หลุดจากสายธนู ทิ้งโรงน้ำชาและทิวเขาไว้เบื้องหลังไกลลิบ
ถนนภูเขาคดเคี้ยวทอดยาวอยู่ใต้ล้อรถ โค้งแล้วโค้งเล่า ทิวทัศน์นอกหน้าต่างค่อย ๆ เปลี่ยนจากแปลกตาเป็นคุ้นเคย
เป็นเรื่องยากที่กวนซานจะไม่รู้สึกง่วงเพราะเมารถ กลับกันเขากลับมองออกไปนอกหน้าต่างตลอดเวลา ครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่
มู่เสียนชิงไม่ได้เอ่ยคำใดเพื่อคลายบรรยากาศ และก็ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น
คนที่เอ่ยปากก่อนกลับเป็นกวนซาน เขาพูดด้วยความไม่แน่ใจเล็กน้อย “คุณว่าเมื่อปีนั้น…”
เขาพูดเพียงครึ่งประโยคก็เงียบลงอีกครั้ง เม้มริมฝีปากแน่น
เมื่อปีนั้นอะไรกัน