เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 324 ผู้พลีมรรคา: อยู่ต่อ
กว่ามู่เสียนชิงกับอีกสองคนจะออกมาจากโพรงดินได้ ก็ล่วงไปอีกสองชั่วโมง
ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลง ความอบอุ่นที่มีอยู่ไม่มากถูกเก็บคืน ความหนาวเย็นเยือกที่ซ่อนอยู่ใต้แสงแดดเริ่มผุดขึ้นมาทีละน้อย
พอลมพัดมา กวนซานรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะเป็นโรคข้ออักเสบจากความชื้นแล้ว
จะหนาวก็หนาวไปสิ ยังทำเอาความชื้นหนักขนาดนี้ ไม่รู้ว่าผู้เฒ่าสองคนจะรับไหวหรือไม่
มู่เสียนชิงเรียกเขาขึ้นมาในจังหวะนั้นเอง “ช่างกวน ช่วยดึงหน่อย!”
กวนซานหมุนตัวย่อลง พอฟางชิ่นออกมา ก็ประคองเธอไว้อย่างมั่นคง
พอสัมผัสเข้าจึงรู้ว่าหลังมือของฟางชิ่นเย็นเฉียบ แม้แต่เสื้อผ้าก็ยังชื้น
ขาของฟางชิ่นแข็งเกร็ง เธอพิงกวนซานพักหนึ่งกว่าจะกลับมารู้สึกตัว “ขอบใจเสี่ยวซาน ที่ต้องให้เป็นห่วงอีกแล้ว”
“อืม” กวนซานพูดอย่างเป็นธรรมชาติ “ผมเรียกคุณว่าย่า”