กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 272 ผู้พลีมรรคา: คำขอโทษ
กร๊อบ! กร๊อบ ๆ!
พร้อมกับเสียงข้อนิ้วที่บีบจนดังกร๊อบ สีหน้าของมู่เสียนชิงก็พลันมืดลง เขามองหานซงอย่างเย็นชืด “ใช่แล้ว นายมาขัดจังหวะความสนุกของพวกเรา จะทำอย่างไรดีล่ะ”
หานซงสูดน้ำมูก แล้วเช็ดน้ำตาอีกครั้ง พูดอย่างจริงจังและน่าสงสาร “งั้นพี่รอตบผมทีหลังนะ ตอนนี้อารมณ์ผมมาเต็มที่แล้ว กลัวว่าพี่ตบผมปุ๊บ ผมจะเข้าไปกอดขาพี่แล้วร้องไห้ กางเกงพี่ดูแพงนะ เปื้อนแล้วไม่ดี”
มู่เสียนชิงกับกวนซาน: …
นายนี่จริง ๆ เลย ชีวิตตบเข้ามาทีหนึ่ง นายก็ล้มตัวลงนอนกับพื้นทันที แถมยังจิบชาไปพลางเสียอีก
มู่เสียนชิงทั้งหัวเสียทั้งขำ สุดท้ายก็ดึงเขาเข้ามาในห้อง แล้วยัดกล่องทิชชูลงในมือเขา “มาด่าฉันงั้นหรือ”
หานซงส่ายหน้าถี่ ๆ “มาขอบคุณต่างหาก”