เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 254 จ่าวฮวาร่วง: ความล้มเหลว
กลางดึก ฝนตกลงมาอีกครั้ง
มู่เสียนชิงยื่นมือออกไปรองน้ำจากชายคา
แสงไฟส่องให้หยดน้ำเป็นประกาย หยดลงกลางฝ่ามือเขา แตกออกเป็นดอกไม้ไฟใสดุจแก้วทีละดอก
เขามองอย่างเบื่อ ๆ “ผมอยากไปดูเรื่องสนุก”
กวนซานกำลังเปิดบันทึกส่วนตัวอยู่ พอได้ยินก็ชะงักมือที่กำลังพลิกหน้า แล้วยัดบันทึกกลับเข้าไปในกระเป๋า จากนั้นดึงมือมู่เสียนชิงกลับมาจากนอกหน้าต่าง “อย่ารองน้ำจากชายคา เดี๋ยวจะขึ้นตุ่มน้ำพอง (ในที่นี้คำนี้เป็นภาษาถิ่น อ่านว่า เยา)”
มู่เสียนชิงสะบัดน้ำออกจากมือ อยากรู้มาก “ทำไมล่ะ?”
“ไม่รู้” กวนซานตอบตามจริง “ผู้ใหญ่ทั้งหลายพูดกันอย่างนั้น”
บางเรื่องที่ถือปฏิบัติกันจนเป็นธรรมเนียม ถูกเล่าปากต่อปากมาจนถึงทุกวันนี้ ลืมเหตุผลเดิมไปนานแล้ว แต่ทุกคนก็ยังปฏิบัติตามเสมอ