กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 238 ดอกจูจื่อร่วง: ติดหนี้
กวนซานมองไปที่ประตูใหญ่ของลานบ้านเล็ก
ฟ้าครึ้ม ฝนตกหนัก เสียงเคาะประตูราวกับถูกห่ออยู่ในผ้าห่ม ทั้งอึดอัดทั้งทึบตัน
กวนซานชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวไปยังห้องโถงกลาง หันกลับเข้าไปในบ้านอีกครั้ง หยิบถุงผ้าของเขาขึ้นมา
พอออกมาอีกครั้ง ประตูก็ถูกเคาะอีก เสียงเร่งเร้ากว่าครั้งก่อน
กวนซานสวมหมวกงอบแล้วไปเปิดประตู พอประตูเปิด เขาก็สบตากับชายที่เคาะประตู
ระยะระหว่างพวกเขาใกล้พอที่กวนซานจะเห็นความรำคาญและความรังเกียจในดวงตาของอีกฝ่ายได้ในพริบตา
คนที่มาไม่เป็นมิตรหรือ?
งั้นก็ดีมาก
ไม่เสียเปล่าที่เขากับมู่เสียนชิงรอมาหลายวันขนาดนี้ ถ้าพวกนั้นเอาแต่หดหัวเหมือนเต่าไม่โผล่จริง ๆ นั่นสิถึงจะน่าเสียดาย