กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 ลั่วจื่อซวี: คนรู้จัก
วันรุ่งขึ้น สถานีตำรวจ
สารวัตรซูมองสองคนที่เดินมาคู่กันจากด้านหน้าด้วยความสงสัยและไม่อยากเชื่อ ประธานน้อยมู่ผู้เคยเป็นดั่งบุปผาบนยอดผากำลังพูดจ้อไม่หยุด และเป็นระยะก็ชี้นิ้วไปกลางอากาศทางมือซ้ายที่พันผ้าของกวนซาน
ส่วนสีหน้าของกวนซานนั้น ไม่มีเลย ปากก็แทบไม่เปิด
แต่เมื่อมู่เสียนชิงพูด เขามักจะเอียงหูฟังอย่างตั้งใจ
นี่มันไม่ปกติแล้ว!
ดวงตาไฟที่ช่ำชองในการมองทะลุหมอกมัวของสารวัตรซูเผยความครุ่นคิดแวบหนึ่ง ครั้งก่อนที่ประธานน้อยมู่กับช่างกวนคนนี้มาด้วยกัน ใกล้ชิดกันขนาดนี้หรือเปล่า?
หรือว่า…
สารวัตรซูเงยหน้าขึ้น ก็เห็นมู่เสียนชิงยิ้มให้กวนซานอีกครั้ง
นิ้วเท้าของสารวัตรซูขยุ้มแน่นกับพื้นรองเท้าทันที