เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 ลั่วจื่อซวี: การจองจำเทพ
นอกโรงพยาบาล กวนซานลืมตาขึ้นฉับพลัน แววเหี้ยมเด็ดขาดวาบผ่านในดวงตา
เขายกตะปูขึ้น กรีดลงกลางฝ่ามือโดยตรง ครานี้กรีดลึกยิ่ง เลือดสดกระเซ็นออกมาชั่วพริบตา
แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลาสนใจเรื่องนั้น ตะปูโลงศพเปื้อนเลือดสดเต็ม เขาใช้มันเป็นพู่กัน เขียนลอยกลางอากาศอย่างรวดเร็ว
หยดโลหิตร่วงลงแต่ไม่สลาย ทีละขีดทีละเส้นก่อตัวเป็นยันต์โบราณอันซับซ้อน
“ฟ้าแจ่มดินสงบ หยินหยางเชื่อมถึงกัน ดวงจิตเอ๋ย จงกลับมา!”
พอสิ้นคำ ค่ายกลยันต์ก็สว่างวาบ ลมหยินจากทุกสารทิศห่อหุ้มเขา ราวกับจะดึงดวงจิตวิญญาณออกจากร่างกาย
กวนซานกัดลิ้นแรง ๆ ตั้งมั่นมโนจิต จุ่มเลือดอีกครั้ง ตะปูโลงศพไล่ตามรอยเดิมเมื่อครู่ แล้ววาดซ้ำอีกหน
“ดวงจิตเอ๋ย จงกลับมา!”
ลมหยินก่อเป็นวังวน ในค่ำคืนก็ยังก่อร่างเป็นห้วงลึกอันข้นทึบ