เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 หนึ่งบทเพลงสร้างชื่อ
ภายในโถงใหญ่เงียบสงัดไร้สุ้มเสียง สายตาของผู้คนทั้งปวงล้วนจับจ้องอยู่ที่ร่างของเซียวมู่หยาง รอคอยการบรรเลงของเขาในลำดับถัดไป
แม้ถ้อยคำของเซียวมู่หยางจะเปี่ยมด้วยความมั่นใจอย่างหาที่สุดมิได้ ทว่าพลังอำนาจที่แท้จริงจะเป็นเช่นไร ย่อมต้องได้สดับฟังเสียก่อนจึงจะล่วงรู้
แลเห็นแววตาของไฉหัวเย็นเยียบถึงขีดสุด ดวงตาทั้งคู่จ้องเขม็งมายังเซียวมู่หยางประดุจอสรพิษร้าย เขาไม่เชื่อว่าภูมิความรู้ในมรรคฉินของเซียวมู่หยางจะสูงส่งสักเพียงใด รอให้เซียวมู่หยางบรรเลงจบลง เขาจะจับผิดหาตำหนิในบทเพลงนั้น เพื่อล้างความอัปยศอดสูที่เพิ่งได้รับเมื่อครู่นี้
เวลานั้นมีผู้หนึ่งเดินเข้ามาภายในโถง ยกฉินยาวที่วางอยู่เบื้องหน้าไฉหัวออกไปนำมาส่งถึงตรงหน้าเซียวมู่หยาง เซียวมู่หยางผงกศีรษะเล็กน้อยแล้วเอ่ยกับคนผู้นั้นคำหนึ่งว่า “ขอบใจ”
คนทั้งหลายเห็นภาพนี้แววตาก็พลันฉายแววแปลกใจขึ้นมาสายหนึ่ง เรื่องเล็กน้อยย่อมสะท้อนอุปนิสัยใจคอ แม้เมื่อครู่ยามเผชิญหน้าตอบโต้กับไฉหัว เซียวมู่หยางจะรุกไล่อย่างดุดันไม่ยอมอ่อนข้อให้แม้แต่น้อย ทว่าในยามนี้กลับดูมีมารยาทนอบน้อม ถ่อมตนไม่โอ้อวด เมื่อนำมาเปรียบเทียบกันแล้ว ไฉหัวกลับดูเสแสร้งขึ้นมาไม่น้อยทีเดียว