เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 น้ำตาโฉมงาม
ณ ชั้นที่สองของหอเสียงสวรรค์ เสียงฉินอันไพเราะสายหนึ่งล่องลอยอยู่ในห้วงอากาศ ผู้บำเพ็ญฉินหลายท่านต่างสดับฟังอย่างเงียบสงบ บนใบหน้าเผยสีหน้าโศกเศร้าจาง ๆ
นี่นับเป็นภาพที่พบเห็นได้ยากยิ่ง มีเพียงยามที่บทเพลงฉินสะท้านโลกาบังเกิดขึ้นเท่านั้น จึงจะทำให้ผู้บำเพ็ญฉินทั้งหมดหยุดดีดบรรเลง แล้วสงบจิตใจลงสดับฟังบทเพลงฉินเดียวกัน
ทว่าหากเซียวมู่หยางอยู่ที่นี่แล้วไซร้ ก็จะพบด้วยความประหลาดใจว่า บทเพลงฉินนี้แท้จริงแล้วก็คือบทเพลงที่เขาดีดบรรเลงขึ้นตามความรู้สึกเมื่อก่อนหน้านี้นั่นเอง
ค่ายกลที่หอเสียงสวรรค์จัดวางไว้ภายในห้องนั้นวิเศษล้ำยิ่งนัก มิเพียงสามารถตัดขาดเสียงได้ ยังสามารถบันทึกบทเพลงฉินในห้องไว้ได้อีกด้วย ยามนั้นเซียวมู่หยางมิได้ปิดค่ายกล ด้วยเหตุนี้บทเพลงฉินที่เขาดีดบรรเลงจึงถูกบันทึกไว้ด้วยเช่นกัน
เว้นเสียแต่ในช่วงเวลาพิเศษบางครา ย่อมไม่มีผู้บำเพ็ญฉินจำนวนมากมาปรากฏตัวที่หอเสียงสวรรค์พร้อมกัน จนเป็นเหตุให้บทเพลงฉินมากมายมิอาจถูกผู้คนได้สดับฟัง ด้วยเหตุนี้ หอเสียงสวรรค์จึงเลือกนำบทเพลงฉินบางบทมาเปิดบรรเลงซ้ำ เพื่อให้ผู้บำเพ็ญฉินจำนวนมากขึ้นได้ยิน แล้วอาศัยเสียงตอบรับของพวกเขาในการประเมินว่าอิทธิพลของบทเพลงฉินนั้นยิ่งใหญ่เพียงพอหรือไม่