เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 หนึ่งวันสามระดับ
ครึ่งชั่วยามต่อมา ทั้งสองก็มาถึงพื้นที่รอบนอกของภูเขาวายุทมิฬ ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือพฤกษาโบราณสูงเสียดฟ้านับไม่ถ้วนที่บดบังทัศนวิสัยไปเสียมาก ข้างหูพลันแว่วเสียงคำรามทุ้มต่ำดังขึ้นเป็นระยะ เห็นได้ชัดว่าเป็นเสียงของสัตว์อสูรโดยรอบ
“พื้นที่รอบนอกแม้จะค่อนข้างปลอดภัย สัตว์อสูรส่วนใหญ่ล้วนมีตบะและพลังอำนาจเพียงระดับหลอมกายาชั้นต่ำ ทว่าก็ยังมีสัตว์อสูรชั้นกลางและชั้นสูงส่วนน้อยปรากฏตัวอยู่บ้าง เจ้าจงระมัดระวังตัวไว้ให้จงดี”
กู้สิงกวาดสายตามองสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างระแวดระวัง ก่อนเอ่ยกำชับเซียวมู่หยางเสียงแผ่ว
“ข้าเข้าใจแล้ว” เซียวมู่หยางพยักหน้าเบา ๆ แววตาฉายประกายเร่าร้อนขึ้นสายหนึ่งพลางเอ่ยว่า “เจ้าคอยเฝ้าดูอยู่ด้านข้างก็พอแล้ว หากพบเจอสัตว์อสูรที่ข้าไม่อาจต่อกรได้ ค่อยออกมาช่วยเหลือ”
“ตกลง” กู้สิงพยักหน้ารับ จากนั้นร่างของเขาก็ทะยานลอยขึ้นกลางอากาศ พุ่งตรงขึ้นไปบนต้นไม้โบราณต้นหนึ่ง ณ ที่แห่งนั้นสามารถมองเห็นภาพเหตุการณ์เบื้องล่างได้อย่างชัดเจน