เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 หยกพกลึกลับ
ยามราตรีมาเยือน ดวงจันทร์กลมโตลอยเด่นอยู่บนฟากฟ้า ภายใต้แสงจันทร์อันกระจ่างใสที่สาดส่องลงมาเป็นระลอก ภายในจวนตระกูลเซียวดูเงียบสงบและร่มเย็นยิ่งนัก
ยามนั้น ภายในห้องพักแห่งหนึ่งลึกเข้าไปในจวนตระกูลเซียว เซียวมู่หยางนั่งอยู่บนเตียง เขาปลดหยกพกที่แขวนอยู่บนลำคอลงมา พลางเพ่งพิศดูอย่างถี่ถ้วน ราวกับปรารถนาจะค้นหาความลี้ลับที่ซ่อนอยู่ภายใน
“พ่อบอกว่าคำตอบอยู่ในหยกพกชิ้นนี้ คงมิได้หลอกข้ากระมัง” เซียวมู่หยางเอ่ยเสียงแผ่ว ทว่าในใจเขากลับอดบังเกิดความสงสัยขึ้นมาสายหนึ่งมิได้ ในเมื่อพ่อรู้ว่าในหยกพกมีความลับ เหตุใดจึงไม่บอกแก่เขาเสียแต่เนิ่น ๆ เล่า?
อีกทั้งเหตุใดจึงไม่สอนวิธีเปิดเผยความลับนี้แก่เขาโดยตรง แต่กลับปล่อยให้เขาต้องมาคลำหาหนทางด้วยตนเองเช่นนี้?
หยกพกชิ้นนี้ มีความไม่ธรรมดาอันใดซุกซ่อนอยู่กันแน่?
“แต่โบราณมาหากต้องการกระตุ้นสมบัติ ล้วนต้องอาศัยสิ่งกระตุ้นจากภายนอกจึงจะได้ผล มิสู้ลองใช้ไฟเผาดูดีหรือไม่?” เซียวมู่หยางพึมพำกับตนเอง จากนั้นเขาก็เอื้อมมือไปหยิบเทียนไขที่อยู่ข้างกายมา แล้วนำหยกพกไปอังเหนือเปลวเทียนเพื่อแผดเผา
ทว่าผ่านไปครู่หนึ่ง หยกพกกลับมิได้เกิดความเปลี่ยนแปลงใด ๆ ขึ้นมา เห็นได้ชัดว่าวิธีนี้ไม่อาจใช้การได้
“เช่นนี้ใช้ไม่ได้ผลเสียแล้ว”