กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 486 พิธีวิวาห์ 2
เจียงไหวชวนส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก พวกเราไม่ได้เป็นญาติกัน เมื่อก่อนก็แค่คนหมู่บ้านเดียวกัน ตอนนี้แม้แต่คนหมู่บ้านเดียวกันก็ยังไม่ใช่แล้ว ข้าไม่ไปดีกว่า”
เสิ่นเหวินซงพยักหน้า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าน้องสาวของท่านพ่อข้าก็อยู่ในเมืองหลวง?”
“ไม่รู้”
เจียงไหวชวนไม่รู้จริง ๆ ตั้งแต่แยกจากเสิ่นเจียวเจียวระหว่างทางหนีภัย เขาก็ไม่ได้พบกับนางอีกเลย
อีกทั้งตอนนั้นเขายังยืนมองอย่างเย็นชา เสิ่นเจียวเจียวจึงเคียดแค้นเขาไปแล้ว แม้สัญญาหมั้นหมายของทั้งสองยังไม่ได้ยกเลิก แต่ก็ไม่มีความจำเป็นต้องคงไว้แล้ว
เสิ่นเหวินซงพยักหน้า ที่นี่ไม่ใช่ที่พูดคุยกัน “เจ้าตามข้าเข้าไปก่อน แล้วเราค่อยคุยกันให้ละเอียด”
“ได้”