กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 478 ต่างเล่าเรื่องราวในอดีต
“อาหลี?”
เมื่อได้ยินนางเรียกพี่รอง เสิ่นเหวินซงจึงมั่นใจว่าหญิงสาวผู้สูงศักดิ์ตรงหน้าคือเสิ่นหลีจริง ๆ
“อืม”
แม้เสิ่นหลีจะยิ้ม แต่แววตากลับไม่ยิ้มตาม นางมองสภาพแวดล้อมรอบข้าง ที่นี่ไม่ใช่ที่เหมาะจะพูดคุยรำลึกความหลัง จึงชี้ไปยังหอชาฝั่งตรงข้าม
“พวกเราไปนั่งคุยกันที่นั่นเถอะ”
“ได้”
ลู่อวิ๋นซูกับลู่เหนียนไม่ได้พูดอะไร ต่างเดินตามพวกเขาไปเงียบ ๆ
หลังจากนั่งลง สั่งชาและขนมเรียบร้อยแล้ว ทั้งสี่คนก็สบตากันอย่างเงียบงันอยู่ครู่หนึ่ง
เสิ่นหลีเป็นฝ่ายทำลายความเงียบก่อน “พี่รองมาถึงเมืองหลวงเมื่อใด?”