กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 476 ห่างเหิน
“ฮึ!”
เสิ่นหลีแค่นเสียงเบา ๆ นางหมายตาเผยอวี้อยู่แล้ว ถึงได้ตั้งใจรอพบข้าโดยเฉพาะ!
ความสำราญดี ๆ ถูกนางทำลายจนหมด เสิ่นหลีหอบเสื้อผ้ากับผ้าที่ซื้อกลับจวนแม่ทัพ
แม้จะรู้ว่าเรื่องนี้ไม่ควรไปพาลใส่เผยอวี้ แต่เขาก็ยังพลอยโดนหางเลขไปด้วย
ช่วงก่อนวันแต่งงาน เผยอวี้ยุ่งอยู่ตลอด เขาปักผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวเสร็จแล้ว เพียงแต่ช่วงนี้หาเวลามาหาเสิ่นหลีไม่ได้ บางครั้งพอหาเวลาว่างได้ กลับพบว่าอาหลีจงใจหลบหน้าเขาอยู่บ้างหรือไม่ก็ทำเหมือนไม่ได้ตั้งใจ