กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 425 ไร้ทางแก้
แม้เสิ่นหลีจะมองไม่เห็น แต่ได้ยินเสียงท่านพ่อสูดลมหายใจเฮือกอย่างชัดเจน
นางสบตากับพี่สี่ที่นั่งตรงข้าม ทั้งสองยิ้มให้กัน แล้วพร้อมใจกันหันหน้าหนี เพื่อรักษาหน้าให้เสิ่นฉางซาน
หลังหันไปแล้ว รอยยิ้มบนมุมปากของเสิ่นหลีก็หายไป วันนี้ได้พบเสิ่นเจียวเจียวเป็นเรื่องที่นางคาดไม่ถึง เดิมทีคิดว่าหลังจากแยกจากกันระหว่างทางหนีภัยแล้งแล้วคงยากจะได้พบกันอีก
ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะมีวาสนาต่อกันถึงเพียงนี้ ถึงกับได้พบกันในเมืองหลวง