กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 424 นางร้ายใจอำมหิต
“ไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเราแยกบ้านกันไปนานแล้ว แค่เรื่องที่เจ้าเกือบทำให้ข้าตาย ความผูกพันในครอบครัวของเราก็ขาดสะบั้นไปนานแล้ว”
เสิ่นหลีค่อย ๆ ลุกขึ้นแล้วเดินไปพลางพูดว่า “อีกอย่าง ก่อนหน้านี้นายท่านผู้เฒ่าเสิ่นกับแม่เฒ่าเสิ่นปฏิบัติต่อครอบครัวเราอย่างไร เจ้าไม่รู้หรือ”
“ไม่สิ เจ้ารู้ดี แต่เจ้าเป็นคนที่ได้รับผลประโยชน์ ตอนนั้นเจ้าเสวยสุขอยู่เหนือใคร แม้จะเห็นก็ไม่คิดจะช่วย ใช่หรือไม่”
เสิ่นหลีเดินไปด้านหลังนาง ยื่นมือบีบคอ “ถนนใครถนนมัน แบบนี้ไม่ดีหรือ เจ้ายังจะโผล่มาหาเรื่องอีกทำไม”
“บอกข้ามาสิ คอเรียวสวยของเจ้า ถ้าถูกบิดจนหักจะรู้สึกอย่างไร”