กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 358 แลกของขวัญกัน
“ได้ ไปห้องข้ากัน”
“ได้เลย ๆ!”
“ปัง~”
อิงเซียงไม่ได้ตามเข้าไป นางเฝ้าอยู่ในลาน คุณหนูไม่ค่อยชอบให้นางตามติดใกล้เกินไป
เสิ่นเสี่ยวยาหยิบผ้าเช็ดหน้ากับถุงหอมออกมาหลายชิ้น “อาเหนียน ให้เจ้า พวกนี้ข้าปักเองทั้งหมด”
ลู่เหนียนรับมา เปิดผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งดู ดอกเหมยที่ปักอยู่บนนั้นดูราวกับมีชีวิต
“ว้าว เสี่ยวยา เจ้าเก่งเกินไปแล้ว!”
นางดูชิ้นอื่น ๆ ด้วย ถือเอาไว้ในมือ ความยินดีแผ่ออกมาทั่วทั้งตัว
“เจ้าชอบก็ดีแล้ว”