กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 342 ร้อนใจอยู่ฝ่ายเดียว
“พี่อาหลี พอถึงตอนนั้นพี่ชายข้ามาเห็นพี่ เขาต้องตกใจมากแน่ ๆ”
ในที่สุดเสิ่นหลีก็สังเกตเห็นว่าเด็กคนนี้ร่าเริงขึ้นไม่น้อย แต่นั่นเป็นเรื่องดี หลังจากผ่านเรื่องราวเช่นนั้นมาแล้วยังร่าเริงได้ขนาดนี้ แสดงว่านางใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ความสุขเช่นนี้ย่อมช่วยเยียวยาผลกระทบที่หลงเหลือจากสิ่งที่นางเคยประสบมาได้
“เจ้านี่ ไม่กลัวพี่ชายเจ้าจะโกรธหรือ?”
ลู่เหนียนส่ายหน้า “ไม่หรอก พี่ชายข้าต้องดีใจที่ข้าได้เจอพี่อาหลี ไม่โกรธข้าหรอก”