กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 341 รับบุตรเขยเข้าบ้าน
ตอนนี้ที่นี่อยู่ห่างจากหมู่บ้านเต้าฮวา อำเภอชิงซี เพียงสามวันเดินทาง จะว่าไกลก็ไม่ไกล จะว่าใกล้ก็ไม่ใกล้ เพราะฝนตกหนักตั้งแต่เช้าและมีหมอกลง จึงไม่ได้ออกเดินทางต่อ
ภายในรถม้ามีเด็กหญิงคนหนึ่งกำลังเท้าคางมองทิวทัศน์นอกหน้าต่าง นางอายุราว 9 ขวบ ใบหน้าอ่อนเยาว์นั้นพอมองออกว่าโตขึ้นแล้วจะงดงามเพียงใด
นางเงยหน้าขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ก็เห็นร่างที่คุ้นเคยตรงริมหน้าต่าง “หยุดรถ!”
“คุณหนู มีอะไรหรือเจ้าคะ?”
เห็นนางกำลังจะลงจากรถม้า สาวใช้คนสนิทชื่ออิ๋งเซียงก็รีบประคองแขนนางไว้ “คุณหนูอยากได้อะไร บ่าวไปซื้อให้ ฝนกำลังตกอยู่ด้านนอกเจ้าค่ะ”
“ไม่เป็นไร เอาร่มมาให้ข้าคันหนึ่ง ข้าจะลงไป”