กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 331 ปากแข็ง
เผยอวี้พยักหน้า คราวนี้หาได้แฉเขาไม่ “รีบลงมือขุดออกมา”
“อ้อ ใช่ ๆ”
เมื่อได้ยินเขาเตือน โม่ชิงก็ได้สติทันที หยิบอุปกรณ์จากตะกร้ายาที่พกติดตัวออกมาวางบนพื้น
“จื่ออัน ดินแข็งมาก ข้าคนเดียวไม่รู้ว่าจะต้องขุดถึงเมื่อไร เดี๋ยวพวกเจ้าต้องช่วยข้าด้วย”
“ได้ แต่ถ้าขุดจนรากโสมเสียหาย อย่ามาโทษข้าก็แล้วกัน”
โม่ชิงเงยหน้าถลึงตา “ไม่ได้ ต้องระวังหน่อย โสมป่าคุณภาพเช่นนี้ แถมยังมีอายุยืนยาว หาได้ยากมาก ถ้าเปลี่ยนเป็นต้นอื่น ข้าคงเสียดายไปครึ่งปี”
“ถ้าเสียหายหมดทุกต้น หัวใจเจ้าไม่เจ็บจนแหลกสลายหรือ?”
โม่ชิงมองเผยอวี้อย่างตกตะลึง “เจ้าพูดคำที่ไร้ความเมตตาเช่นนี้ออกมาได้อย่างไร?”