กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 301 ถูกไล่ล่า คนคุ้นเคย
“ขอรับ คุณชาย”
กัวซินรู้ว่าเสิ่นหลีไม่ใช่คนเช่นนั้น สายตาของเขาเฉียบแหลมที่สุดมาโดยตลอด แต่คนข้างกายเขาไม่เหมือนกัน การระแวดระวังไว้ไม่ใช่เรื่องเสียหาย เขาจึงไม่ตำหนิพวกเขา
พอแยกทางกับพวกเขาแล้ว เสิ่นหลีก็เร่งฝีเท้าเดินทางต่อเนื่องกันสองวัน ในที่สุดก็ไม่พบเรื่องอะไรอีก
แต่ต้องยอมรับว่าบางครั้งเรื่องราวก็มักดำเนินไปอย่างแปลกประหลาด
เย็นวันนั้น เสิ่นหลีเข้าไปในเทือกเขาแห่งหนึ่ง ที่นี่ไม่มีโรงเตี๊ยม นางจึงต้องพักแรมกลางแจ้ง