กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 295 การสอบระดับอำเภอ
ตอนนี้หรือ?
เขาไม่ยินดีจะเป็นคนไร้ประโยชน์ไปเช่นนี้ เขาเองก็อยากช่วยพี่ชายทำสิ่งที่พอจะทำได้
แต่เขากลับทำอะไรไม่สำเร็จสักอย่าง
เขารู้ว่าการออกไปท่องยุทธภพของตนค่อนข้างบุ่มบ่ามเกินไป แต่เขาไม่อยากไร้ความสำเร็จไปตลอดจริง ๆ
“เจ้ารู้ไหมว่าพวกเราเคยใช้ชีวิตกันอย่างไร?”
เสิ่นหย่วนโจวกล่าวช้า ๆ ว่า “เมื่อก่อนตอนที่พวกเรายังไม่ได้แยกบ้านกับท่านปู่ท่านย่า แต่ละวันกินไม่อิ่ม ทั้งยังมีงานทำไม่รู้จบ เรียกได้ว่าตื่นก่อนแม่ไก่ นอนดึกกว่าสุนัข”