กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 293 สหายลึกลับของอาหลี
ไม่นานอาหารก็ถูกยกมา เมื่อเห็นบัวลอยไส้กุหลาบชามที่คุ้นเคยอยู่ตรงหน้า ก็รู้ทันทีว่าเหมือนกับชามที่เผยอวี้เอามาให้ตนวันนั้นไม่มีผิด
ลำบากเขาจริง ๆ ที่อุตส่าห์เอาบัวลอยชามนี้กลับมาให้ตนจากที่ไกลแสนไกล
……
“ฮัดชิ้ว~”
อีกด้านหนึ่ง เผยอวี้กำลังควบม้าเดินทางอย่างเร่งรีบจนฝุ่นคลุ้ง จู่ ๆ ก็จามขึ้นมา ชายหลายคนในชุดทหารที่อยู่ข้างกายพลันตึงเครียดขึ้นมา
“ท่านอ๋อง หรือว่าท่านรีบเดินทางเกินไปจนร่างกายถูกลมหนาวขอรับ?”
เผยอวี้ส่ายหน้า แล้วจามอีกครั้ง “คงมีใครกำลังคิดถึงข้าอยู่”
ต้องเป็นอาหลีคิดถึงข้าแน่ ๆ!