กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 273 จุมพิตแรกกลางป่าเหมย
“อืม หิมะตกแล้ว”
เขานึกถึงครั้งแรกที่ได้ชมหิมะกับอาหลี ตอนนั้นเด็กสาวตรงหน้าได้เข้ามาอยู่ในใจเขาแล้ว ยามนี้นางยิ่งฝังลึกอยู่ในกระดูก หากไม่ได้ครองคู่กัน เกรงว่าชาตินี้เขาคงลืมนางไม่ลง
โชคดีที่เขาเป็นคนโชคดี
เผยอวี้เด็ดดอกเหมยสีแดงช่อหนึ่ง เดินไปด้านหลังเสิ่นหลีแล้วเสียบลงบนมวยผมของนาง
นี่แหละที่เรียกว่าคนงามยิ่งกว่าบุปผา!
เสิ่นหลีหันกลับมา ยกมือแตะดอกเหมยบนศีรษะ คิดไม่ถึงว่าจะถูกเผยอวี้โอบเอวไว้ทันที ทั้งยังยกตัวนางขึ้นเล็กน้อย
นางอาศัยแรงของเขาไต่ขึ้นไป โอบคอเขาไว้พอดี วันนี้นางพอใจกับผลงานของเขามาก จึงไม่รังเกียจที่จะให้รางวัลเขาสักหน่อย