กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 272 นางระบำ ชวนหลงใหล
แม่นางเสิ่นเท้าคาง มองนางระบำร่ายรำตาไม่กะพริบ นายท่านของเขากำลังทำอะไรอยู่กันแน่?
อ้อ ที่แท้กำลังชงชาให้แม่นางเสิ่น สายตาเหมือนคนหลงรักจนโง่งมแทบจะเกาะติดใบหน้าของแม่นางเสิ่นอยู่แล้ว
“มีเมล็ดแตงไหม?”
“มีขอรับ”
เผยอวี้ยกเมล็ดแตงมาให้ “ให้ข้ากะเทาะเปลือกให้หรือไม่?”
“ไม่ต้อง ข้ากินเองได้”
นางแทะเมล็ดแตงไปพลางดูการแสดงไปพลาง รอยยิ้มบนใบหน้าไม่เคยจางลงเลย
เผยอวี้ “……”
เขามองนางระบำที่กำลังร่ายรำอย่างไม่เข้าใจ แล้วมองรอยยิ้มบนใบหน้าหญิงสาว นี่มันมีอะไรน่าดูนัก?