กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 233 เปิดร้าน
เสิ่นหลีเท้าคางมองนางพูดไปเรื่อย ๆ โดยไม่ขัดจังหวะ ตอนนี้ไป๋เหยาแตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง ระหว่างคิ้วดวงตาเปี่ยมด้วยชีวิตชีวา
ไป๋เหยาพูดอยู่ครู่ใหญ่ถึงหยุดลง ยกชาตรงหน้าขึ้นดื่มรวดเดียวหมด ก่อนจะลุกพรวดลงไปชั้นล่างโดยไม่รอให้เสิ่นหลีพูดอะไร
ไม่นานก็มีรถม้าอีกหลายคันมาจอดหน้าร้าน คนที่ลงมาล้วนเป็นคุณชาย สวมเสื้อผ้าและมีบุคลิกไม่ธรรมดา ย่อมต้องการห้องส่วนตัวเช่นกัน
พอถึงมื้อเที่ยง ในร้านก็ไม่ค่อยมีคนแล้ว ทุกคนเตรียมใจไว้แต่แรก