กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 232 ทดลองเปิดร้าน 2
“ใช่แล้ว เถ้าแก่ของเราเป็นคนดีที่สุดเท่าที่ข้าเคยเจอมาเลย”
……
ได้ยินคำชมของพวกเขา เสิ่นหลีก็เพียงยิ้มโดยไม่พูดอะไร ทุกสิ่งที่นางทุ่มเทล้วนมีจุดประสงค์ ขอเพียงพวกเขาไม่ทรยศนางก็พอ ไม่เช่นนั้น…
กระดาษที่ติดไว้นอกร้านมีคนเห็นแล้ว พวกเขารู้เรื่องที่ร้านนี้ตกแต่งมานานแล้ว เพียงแต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าขายอะไร
“เฮ้ ดูนี่สิ กระดาษเขียนว่าเข้าร้านมาใช้จ่ายก็ลด 20 เปอร์เซ็นต์ ใช้จ่ายครบ 5 ตำลึงแถมชานมหนึ่งกาใหญ่ ชานมนี่คืออะไรกัน?”
“นั่นสิ มีทั้งนมทั้งชา จะอร่อยหรือ?”
“ชานม หรือว่าจะเป็นชานมที่พวกคนเถื่อนทางเหนือดื่มกัน?”