กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 176 โรงเตี๊ยมกลางป่าเขา
เสิ่นหย่วนโจวหันกลับมา ก็เห็นรอยยิ้มตรงมุมปากของน้องสาว รู้สึกอยู่ตลอดว่ารอยยิ้มนั้นแฝงความสะใจอยู่บ้าง
นางกำลังคิดเรื่องไม่ดีอะไรอยู่อีกแล้ว? คิดได้ดังนั้นเขาก็รีบส่ายหน้า ไม่สิ ๆ สงสัยข้าตาฝาดไปเองแน่!
น้องสาวดีถึงเพียงนี้ ในฐานะพี่สาม เขาจะคิดเช่นนั้นได้อย่างไร?
แถบเจียงหนานฝนตกบ่อย แต่โชคดีที่พวกเขาดวงดี เดินทางติดต่อกันมาห้าหกวันโดยไม่มีฝนตกเลย
จนกระทั่งบ่ายวันนั้น เดิมทีตั้งแต่เช้าอากาศก็ครึ้ม แต่ฝนยังไม่ตก พวกเขาจึงยังเดินทางตามปกติ
จนถึงช่วงบ่ายแก่ ๆ เหลือเวลาอีกกว่าหนึ่งชั่วยามจะมืด ท้องฟ้าก็เริ่มมีฝนโปรยปราย