กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 72 ลูกเสือออกล่า
หลินหู่ถือคันธนูเดินไปข้างเสิ่นเจิ้นหยวน “ผู้ใหญ่บ้าน ฟังจากเสียงคำรามของเสือ คาดว่ายังอยู่ห่างจากพวกเราราว 2 ลี้”
เสิ่นเจิ้นหยวนหันกลับไปมองขบวน ในขบวนมีทั้งผู้หญิง เด็ก และคนชราไม่น้อย หากปะทะกับเสือขึ้นมา อาจต้องสูญเสียอย่างหนัก
แต่ตอนนี้เสืออยู่ห่างจากพวกเขาเพียง 2 ลี้ จะหนีก็หนีไม่พ้น ทำได้แค่ฝืนสู้
เรื่องนี้เรียกว่าอะไรนะ?
ดีใจจนเคราะห์ร้ายตามมาหรือไง?
แต่เมื่อเขาเห็นครอบครัวของเสิ่นฉางซานในขบวน สายตาหยุดอยู่ที่เสิ่นหลีสองวินาที หัวใจของเขาก็สงบลง